Natuurlijk ouderschap na babytijd

MamAditi-dag herfst op zondag 28 oktober 2018

Attachment Parenting na de babytijd

Zondag 28 oktober 2018 Don Bosco, Beerse Natuurlijk Ouderschap is op een bepaalde manier behoorlijk helder in de babytijd: de focus ligt op hechting en op het vervullen van de primaire behoeften van de baby. Maar dan hebben we ineens een peuter rondlopen die niet meer in de draagdoek wil en geen borstvoeding meer krijgt. We merken dat onze eigen behoeften weer meer op de voorgrond komen En als we dan ook nog kennismaken met de dagelijkse realiteit van driftbuien, grenzen opzoeken/nodig hebben en dat eigen willetje, geraken veel ouders de weg wat kwijt wat betreft de concrete invulling van Attachment Parenting. Deze dag wil je handvaten aanreiken om ook bij oudere kindjes te zien welke behoeften ze hebben, ze te begrijpen, erkennen en er in tegemoet te komen, en dat in evenwicht met je eigen grenzen en behoeften. Welkom dus in Beerse

Natuurlijk ouderschap: kort en bondi(n)g

Als we over natuurlijk ouderschap spreken denkt men nogal eens aan hippies die een hele dag rondlopen met een kind aan de borst, tetradoeken rond de poep en kinderen die ‘niet luisteren’. Toch zijn er weinig mensen die echt weten wat het concept rond natuurlijk ouderschap precies inhoudt en waarom ouders bewust kiezen voor deze aanpak. Dit artikel geeft daarom een korte en bondige uitleg over de theorie achter natuurlijk ouderschap.

Terug naar de natuur

Natuurlijk ouderschap is de Nederlandse term voor een strekking die in het Engels ‘attachment parenting’ heet. Attachment parenting staat voor een omgang met het kind die zorgt voor een goede verbinding (of attachment) tussen ouder en kind. De manier waarop we dit doen is door terug te gaan naar een aantal natuurlijke principes zoals je baby altijd bij je dragen, borstvoeding geven, direct inspelen op de noden van je kind en luisteren naar je eigen lichaam,

Hoe doe je dat, dat hechtingsgerichte ouderschap verderzetten na de babytijd, als draagdoeken en borstvoeding langzaamaan uit beeld verdwijnen?

Het conflict

Ik hoor geregeld hoe natuurlijk ouders na de babytijd met zichzelf in conflict komen: ze weten dat de behoeften van hun kindje belangrijk zijn – toen ze baby waren kwamen die zelfs op de eerste plaats – maar ze merken een verschuiving nu hun baby een peuter is geworden. Ten eerste voelen ze dat ze terug meer ruimte willen geven aan hun eigen behoeften (“Oei, mag dat wel als goeie moeder?”). En ten tweede merken ze dat er ‘grenzen’ aan het gedrag van hun peuter nodig blijken, grenzen die wij als ouder opleggen. Grenzen voor hun gezondheid (“Ik wil dat je wèl een jas aandoet, het is koud buiten.”) of veiligheid (“Je moet nu echt een handje geven langs deze drukke straat.”), grenzen omdat onze eigen behoefte in conflict komt met de hunne (“Nee, mama wil nu eerst even haar thee opdrinken, ik kom je dadelijk weer duwen

Kort en bondi(n)g

Als we over natuurlijk ouderschap spreken denkt men nogal eens aan hippies die een hele dag rondlopen met een kind aan de borst, tetradoeken rond de poep en kinderen die ‘niet luisteren’. Toch zijn er weinig mensen die echt weten wat het concept rond natuurlijk ouderschap precies inhoudt en waarom ouders bewust kiezen voor deze aanpak. Dit artikel geeft daarom een korte en bondige uitleg over de theorie achter natuurlijk ouderschap.

Terug naar de natuur

Natuurlijk ouderschap is de Nederlandse term voor een strekking die in het Engels ‘attachment parenting’ heet. Attachment parenting staat voor een omgang met het kind die zorgt voor een goede verbinding (of attachment) tussen ouder en kind. De manier waarop we dit doen is door terug te gaan naar een aantal natuurlijke principes zoals je baby altijd bij je dragen, borstvoeding geven, direct inspelen op de noden van je kind en luisteren naar je eigen lichaam,

Ontvang je graag onze nieuwsbrief boordevol artikels nuttige links en info? Schrijf je dan hier in. Onze nieuwsbrief wordt maximaal 2 keer per maand uitgestuurd.